W pierwszej odsłonie nowej, co miesięcznej, kolumny „DC spotyka…” skupimy się na przedstawieniu crossoverów między DC a wydawnictwem Top Cow. 

Top Cow z pewnością nie jest tak popularne i nie generuje takich zysków jak Marvel czy nasze ulubione DC, ale czytelników zachęca do siebie bardzo ciekawym światem i paletą naprawdę interesujących bohaterów. 

Top Cow powstało w 1992 roku, zaś człowiekiem którym się do tego najbardziej przyczynił był Mark Silvestri. Wydawnictwo stanowi imprint Image, które obok Marvela, DC i Dark Horse zaliczane jest do wielkiej czwórki amerykańskich wydawców. 

Fani Top Cow cenią sobie świat stworzony przez to wydawnictwo głownie za oryginalne i nietuzinkowe postacie, które stworzyły dosyć spójne uniwersum. Dwoma największymi podporami wydawnictwa są The Darkness i Witchblade, które zdominują również i ten tekst. Trzecią postacią dopełniającą Trinity świata Top Cow jest The Angelus, a więc główna antagonistka  The Darkness. Bardzo popularne są również inne żeńskie postacie, a więc znana wszystkim z gier komputerowych seksowna pani archeolog Lara Croft, a także Magdalena, która walczy z różnorakimi demonami w obronie Kościoła Katolickiego. Jeżeli dodamy do tego hulko-podobnego Pitta i grupę Cyberforce, wychodzi nam naprawdę interesująca i wybuchowa mieszanka. 

Również Polscy czytelnicy mieli okazję poznać bohaterów świata Top Cow. Mandragora wydała swego czasu kilka zeszytów „The Darkness”, zaś TM-Semic dało nam możliwość przeczytania komiksowych przygód Lary Croft. Mieliśmy również szansę poznać Witchblade, a więc kolejną sztandarową postać Top Cow. Wystąpiła ona gościnnie w seriach o Darkness i Larze Croft, a także w dwóch crossoverach z Aliens i Predatorem („Mindhunter” i „Overkill”).

No właśnie. Crossover. Komiks w którym mieszają się wydawnicze światy, a spotykają bohaterowie, którzy w normalnych seriach nie mieliby takiej możliwości.  Top Cow dosyć aktywnie uczestniczyło w umieszczaniu swoich postaci w crossoverach. Wydawnictwo mieszało bohaterów ze światem Marvela (np. „Magdalena/Daredevil”), Dark Horse (wspomniane komiksy z Aliens i Predatorami), czy mniej znanymi, takim jak Harris Comics (np. „The Darkness/Vampirella”). Oczywiście wśród takowych mieszań światów nie mogło zabraknąć DC Comics. Oba wydawnictwa wydały wspólnie 4 crossovery: „The Darkness/Batman”, „The Darkness/Superman”, „Witchblade/JLA” oraz „JLA/Cyberforce” (wszystkie te pozycje wydano potem wspólnie w „DC/Top Cow Crossovers TP”). 

Na pierwszy ogień weźmiemy postać The Darkness i jego spotkania z ikonami DC (i komiksu w ogóle), a więc z Mrocznym Rycerzem i Człowiekiem Ze Stali. 

The Darkness to tak naprawdę Jackie Estacado. Jackie jest młodym, zabójczo przystojnym mężczyzną. Był sierotą, którą adoptował Frankie Franchetti, szef jednej z czołowych nowojorskich mafii. Nasz bohater wyrósł na prawą rękę Frankiego i znakomitego zabójcę. Wydawać by się mogło że już to samo w sobie określić można mianem niezwykłego życia. Jednakże w wielu 21 lat życie Estacado stało się jeszcze bardziej… skomplikowane. Okazało się bowiem, że jest nosicielem The Darkness, a więc pradawnej istoty, której historia sięga wieków przed Chrystusem. The Darkness jest przekazywane z pokolenia na pokolenia. Mężczyzna w momencie płodzenia swojego potomka przenosi na niego The Darkness a sam traci życie.  Owa moc jest ukryta aż do 21 urodzin.  Nosiciele, poprzez swą moc, mogą stworzyć co tylko sobie wymyślą. Mogą to być nawet inne istoty, śmiertelnie niebezpieczne dla przeciwnika. Moc The Darkness objawia się jedynie wtedy, gdy w pobliżu nie ma światła. 

Przyznać trzeba, że już sama moc Darkness jest interesująca i oryginalna. Do tego czytelnika może przyciągać sam główny bohater, a więc Jackie Estacado. Z pewnością nie można go określić mianem „super bohater”. Wręcz przeciwnie. Jackie to typowy „bad boy”, niegrzeczny chłopiec, który stoi na czele mafii i nie waha się zabić kogoś, by jego „rodzina” dalej rządziła w mieście. Estacado zabijał, zabija i będzie zabijał. Jednakże jak sam o sobie mówi: „I’m one of the bad guys, but I’m not a bad guy”. Można go więc określić mianem dobrego-czarnego charakteru, którego pokochały setki czytelników. Jego solowa seria przekroczyła ostatnio liczbę 80 numerów i nic nie zapowiada się, by „The Darkness” miało zostać przez Top Cow zamknięte. 

Pora teraz przejść do sedna, a więc spotkań, jakie Jackie Estacado odbył z bohaterami świata DC. Pierwszy był Mroczny Rycerz. 

Crossover „The Darkness/Batman” był pojedynczym numerem o standardowej liczbie stron.  Na rynku ukazał się w sierpniu 1999. Za scenariusz odpowiadał duet Scott Lobdell i Jeph Loeb, zaś oprawą graficzną zajęli się Marc Silverstri, Dave Finch oraz Clarence Lansing. 

Do spotkania Batmana i The Darkness dojść musiało i był to bardzo logiczny wybór na crossover. Przede wszystkim mamy do czynienia z dwoma bohaterami, których kojarzymy z nocą i ciemnością. Jeden i drugi nie patyczkuje się z wrogiem i są postrachem swych przeciwników. Dodatkowo Bruce i Jackie są sierotami, więc jest to kolejny ich punkt wspólny. 

W omawianym komiksie to Darkness jest gościem w Gotham City i to widać zdecydowanie. Batman wydaje się być postacią przewodnią. To jego jest więcej, on ukazany jest w lepszym świetle. Estacado został czytelnikowi przedstawiony tak jak w jego solowej serii: bad guy. Dodatkowo scenarzyści pragnęli chyba za wszelką cenę pokazać czytelnikom Top Cow świat Batmana. Stąd taki natłok postaci, który z czasem zaczyna przeszkadzać. Na dwudziestu kilku stronach widzimy Two-Facea, Catwoman, Killer Croca i Jokera. Jest to stanowczo za dużo, zwłaszcza, że niektórzy z tych przestępców nie wnoszą do fabuły kompletnie nic. 

Świetnie autorzy pokazali nam Darklings, a więc małe stworki, które Jackie może stworzyć dzięki swojej mocy. Dużo bardziej wolę, kiedy Estacado zamiast bestii pochodzących niczym z wyobraźni Gigera, tworzy właśnie gremlno-podobne stworki, które swoim zachowanie potrafią rozbawić każdego.  „Welcom to the party – nice cape”  rzucone w stronę Batmana naprawdę może spowodować uśmiech na twarzy. 

„The Darkness/Batman” jest solidnym komiksem, w którym autorom udało się zarysować gangsterski klimat i pokazać, jak bardzo różni się Gotham City Batmana od Nowego Jorku The Darkness. Co ciekawe mało jest tak naprawdę scen walki między dwoma głównymi bohaterami. Zarykuję stwierdzenie, że dzieje się tak, gdyż Batman nie byłby w stanie pokonać Darkness. Wiem, mówimy o „Goddamn Batman”, ale jednak nieograniczona moc Estacado wydaje się być poza zasięgiem Wayna. Stąd też scenarzyści obeszli starcie między nimi kuchennymi drzwiami, na czym jednakże sama fabuła zbytnio nie ucierpiała.  

Kolejnym miejscem w jakie udał się Jackie Estacado było Metropolis. Tak, tak! Właśnie w mateczniku Człowieka Ze Stali nasz bohater postanowił spróbować rozciągnąć wpływy swojej mafijnej rodziny. Jak łatwo było się domyślić, Superman nie mógł na to pozwolić, przez co doszło do starcia z The Darkness. 

Crossover ten składał się z dwóch numerów i ukazał się w styczniu i lutym 2005 roku. Za scenariusz odpowiadał Ron Marz, dobrze znany czytelnikom DC z takich serii jak „Green Lantern v3”, czy „Ion”. Czytelnicy Top Cow także mieli okazję poznać się na jego talencie, gdyż scenarzysta odpowiadał za „Witchblade”, „Cyberforce”, a ostatnio za „Broken Trinity”, opowiadające o Trójcy Top Cow, a więc Darkness, Angelus i Witchblade.  

Marz otrzymał możliwość opisania Darkness i Supermana w nieco nietypowej formie, albowiem w dwóch zeszytach. Z reguły crossovery były typowymi oneshootami, które tylko czasem składały się z powiększonej liczby stron. Jednak w tym konkretnym przypadku scenarzysta dostał szansę przedstawienia nieco dłuższej historii. 

Podobnie jak w komiksie w którym Jackie spotkał Batmana, tak i tym razem scenarzyście udało się nam ukazać klimat gangsterski i mafijny, co z pewnością jest rzadkością w przypadku historii o Supermanie. Człowiek Ze Stali kojarzy nam się bardziej ze starciami z Doomsdayem czy Darksidem, niż z tradycyjnymi kryminalistami. Tymczasem tym razem musi poradzić sobie z przestępczością zorganizowaną w Metropolis, która radzi sobie nad wyraz dobrze.  

Przy okazji tego wątku Jackie Estacado porusza bardzo ciekawy motyw: Superman nie może być wszędzie i nie jest w stanie zwalczyć gangi w Metropolis ignorując np. najazd obcych na Ziemię. Darkness składa więc Kal-Elowi intrygującą propozycję: pozbędzie się mafii, a sam zorganizuje swoją gangsterską „rodzinę” w Metropolis tak, by zawsze grać „fair” i by niewinnym nie działa się przy tym krzywda. Oczywiście reakcja i odpowiedź Supermana jest łatwa do odgadnięcia, ale nie zmienia to faktu, że Marz poruszył bardzo ciekawy watek. 

Historia ukazana nam przez Marza jest dużo bardziej poukładana niż miało to miejsce w przypadku „The Darkness/Batman”. Scenarzysta miał do dyspozycji większą liczbę stron dzięki czemu lepiej zaplanował swoją historię. Nie jest ona wręcz wypchana postaciami ze świata Supermana, jak było ze światem Batmana. Jest oczywiście Lois, Jimmy Olsen, Metallo, czy nawet, stary jak świat, moment w którym Kal-El powstrzymuje pędzący pociąg, ale jest to jednak ukazane z umiarem. 

Kolejną postacią ze świata Top Cow, która miała okazję spotkać się z bohaterami świata DC była Witchblade. 

Witchblade to tak naprawdę Sara Pezzini, młoda i piękna pani detektyw pracująca w nowojorskiej policji. Sara przeszła w posiadanie „Witchblade”, stworzenia dającego swemu nosicielowi ogromną moc. Można o nim powiedzieć, że jest potomkiem dwóch ścierających się ze sobą żywiołów: ciemności (the Darkness) i światła (the Angelus). Witchblade w Trinity pełni funkcję stabilizatora, siły neutralnej. Stąd też może ona być w posiadaniu jedynie kobiety. Witchblade wiąże się ze swym nosicielem niemal jak symbiot, zaś w przeszłości kontakt z ową mocą miały między innymi Kleopatra i Joanna d’Arc. 

Gdy Sara korzysta ze swej mocy, Witchblade oplata całe jej ciało, tworząc coś na wzór zbroi. Witchblade może także stworzyć „z siebie” miecze, łańcuchy, a nawet skrzydła. 

Sara Pezzini z pewnością jest flagową postacią „Top Cow” i pierwszą damą tego wydawnictwa. To właśnie seria „Witchblade”, która zadebiutowała w 1995 roku, jest pierwszym poważnym sukcesem Top Cow. Przygody detektyw Pezzini cieszą się bardzo dużą popularnością wśród fanów. Seria ukazuje się bowiem do tej pory i liczy obecnie ponad 130 zeszytów. 

Jeżeli zaś chodzi o crossover ze światem DC, to Sara Pezzini dostała okazję do spotkania z całą plejadą gwiazd. Komiks „JLA/Witchblade” opowiada bowiem wspólną historię Witchblade i Ligi Sprawiedliwości. Na rynku ukazał się on na początku 2000 roku, zaś za scenariusz odpowiadała Len Kaminsky, znana bardziej za pracę dla Marvela („Ghost Rider 2099”, „The Invencible Iron Man”), aniżeli dla DC, czy Top Cow. Chociaż „JLA/Witchblade” było oneshootem to różniło się od innych tego typu komiksów (chociażby „The Darkness/Batman”) poprzez powiększoną liczbą stron (około 50). 

Jak właściwie doszło do spotkania Sary z JLA? Scenarzystka nie bawiła się w żadne portale czy inne przenikania się światów. Stworzyła komiks nie wchodzący do kanonu (podobnie zresztą jak było w przypadku omawianych wyżej komiksów z udziałem Darkness) i mogła sobie pozwolić na uproszczenie sprawy. Sara znała się więc z Barbarą Gordon. I gdy moc detektyw Pezzini zaczęła „wariować”, udała się właśnie do Babs. Oracle zaś poprosiła o interwencję Justice League. Stąd w owym crossoverze taki natłok postaci. Są więc bohaterowie „obowiązkowi”, a więc Superman, Batman, Wonder Woman, czy Flash, ale pojawiają się też nieco mniej istotne postacie, takie jak Steel, Huntress i Plastic Man. Można więc powiedzieć, że fan Top Cow mógł przez owy komiks poznać śmietankę super bohaterską świata DC. Niestety przez to wszystko znika gdzieś sama Sara Pezzini. Historia bowiem bardziej skupia się na  herosach DC i… Witchblade.  Witchblade postanawia bowiem opuścić Sarę i połączyć się z inną bohaterką. Jak łatwo się domyślić, wybór pada na kobiety ze świata DC. Tak więc w omawianym komiksie Witchblade występuję, ale niestety bez Sary Pezzini, która jest odsunięta na dalszy plan. 

Len Kaminksky w „JLA/Witchblade” przedstawiła nam fabułę nieco bardziej rozbudowaną aniżeli miało to miejsce w przypadku dwóch wyżej opisywanych crossoverów z The Darkness.  Dzięki powiększonej liczbie stron i większej ilości miejsca fabuła miała ręce i nogi i całość czytało się dobrze. 

Ostatnim crossoverem o jakim wspomnę w będzie spotkanie wspomnianej już JLA z Cyberforce. Cyberforce jest grupą złożoną z mutantów posiadających cybernetyczne części ciała. W skład zespoły wchodzą Stryker, Cyblade, Ballistic, Velocity, Heatwave, Impact i Ripclaw. Każdy z nich posiada odrębne moce, takie jak super szybkość, siła, czy umiejętność sztuk walki. Wielu fanów zarzucała Top Cow, że Cyberforce jest jedynie podróbką Marvelowskiego X-Men. Trudno się zresztą dziwić podobnym opiniom, jeżeli weźmiemy pod uwagę, że Cyblade przypomina Psylocke, zaś Ripclaw Wolverinea. 

Jednak to nie o spotkaniu Cyberforce z X-Men (bo do takiego też doszło) będziemy teraz mówić. W 2005 roku ukazał się crossover między Cyberforce a Justice League of America. Za scenariusz odpowiadał Joe Kelly, który dla DC pisał między innymi o przygodach Superboya, Supergirl, a także samej Justice League („JLA #61-90”). 

Kelly nie zdecydował się na, na zaprezentowanie nam czegoś nowego i rewolucyjnego. Otrzymujemy klasyczną historię, w której spotykają się dwie super bohaterskie drużyny, które z początku ze sobą współpracują, potem walczą, by na samym końcu ponownie połączyć siły przeciw wspólnemu wrogowi. Kelly zdołał jednak odpowiednio wyważyć proporcję i komiksu nie zdominowała jeden zespół. Oba składy dostały tyle samo miejsca do pokazania się.

Nie zabrakło oczywiście interesujących walk, w których scenarzysta przeciwstawił sobie bohaterów posiadających podobne zdolności. Flash ścigał się więc z Velocity, zaś Batman walczył wręcz z Cyblade. 

Przyjemną niespodzianką jest poświęcenie oddzielnego wątku Martianowi Manhunterowi. Bardzo rzadko scenarzyści oneshootów decydują się na pokazanie czytelnikowi czegoś więcej niż głównego wątku. Kelly miał jednak do dyspozycji ponad 50 stron i odpowiednio z nich skorzystał. 

Żaden z komiksów ukazujących spotkanie bohaterów DC i Top Cow nie posiada rewolucyjnej fabuły. Jednakże nie o to przecież w tego typu historiach chodzi. Najważniejsza jest możliwość oglądania bohaterów dwóch odrębnych światów walczących ze sobą ramię w ramię. To stanowi bowiem największą frajdę, zaś sama fabuła schodzi na dalszy plan. Ważne jest, by scenarzyści nie popełnili rażących błędów w jej tworzeniu. W przypadku omawianych komiksów bez wpadek się obyło, w związku z tym fanów DC Comics i Top Cow do lektury owych pozycji gorąco zachęcam. 

Autor: robin09