RECENZJA HISTORII THE LAST DAYS OF ANIMAL MAN

Animal Man, jak można poznać chociażby po moim nicku, jest moim ulubionym superbohaterem DC. Zawdzięcza to zwłaszcza rewelacyjnemu runowi Granta Morrisona z przełomu lat 80. i 90. Po odejściu Szkota z tytułu seria przetrwała jeszcze kilka lat, ostatecznie kończąc pod szyldem Vertigo. Po jej zamknięciu przez wiele lat Buddy występował jedynie od czasu do czasu gościnnie w innych tytułach. Trochę głośniej o nim zrobiło się dopiero w ostatnich latach, kiedy to zaczął odgrywać nieco większą rolę, np. w serii 52. W końcu otrzymał własną miniserię, która jest przedmiotem tej recenzji.

Zgodnie z tytułem, seria ta skupia się na końcu kariery Animal Mana, a jej akcja umieszczona jest w odległej o kilkanaście lat przyszłości. Buddy ma tu problemy zarówno ze swymi zanikającymi mocami, jak i utrzymaniem rodziny w całości. Sytuację pogarsza jeszcze fakt, że dwójka superzłoczyńców, Prismatik i Bloodrage uparła się zakończyć jego życie.

Niestety Gerry Conway, tworząc scenariusz „Last Days” nie popisał się. Jest strasznie sztampowy i nie wnosi nic ciekawego do postaci tytułowego bohatera. Wręcz przeciwnie, sportretowany jest tam całkowicie odmiennie niż to miało miejsce wcześniej. Buddy Baker zawsze był człowiekiem, dla którego rodzina była na pierwszym miejscu. Tutaj natomiast okazuje się, że w pogoni za karierą odstawił ją na boczny tor, niemal całkowicie o niej zapominając. Także przeciwnicy zupełnie scenarzyście nie wyszli. Zarówno Prismatik jak i Bloodrage są postaciami nieciekawymi. Co irytuje tym bardziej, że np. około połowy 2 numeru zostało przeznaczone na przedstawienie originu i motywacji Prismatik. Mimo to i tak nie byłem w stanie przejąć się jej losami. Bloodrage nie otrzymuje nawet takiej marnej namiastki pogłębienia postaci. Po prostu pojawia się znikąd i na przemian spuszcza łomot Animal Manowi lub go od niego dostaje. Co gorsza w scenariuszu zdarzają się takie kwiatki jak bezproblemowe pokonanie przez tą dwójkę złoczyńców całej Ligi Tytanów (w której skład wchodzą m.in. Superman, Power Girl i Flash, by wymienić tylko tych najpotężniejszych), bez nawet słowa wyjaśnienia jak im się to udało. Wprawdzie w całej tej historii znajdzie się kilka ciekawych pomysłów czy momentów (wielorybi Green Lantern albo scena, w której wściekły Buddy omal nie bije Prismatik na śmierć gołymi rękami), ale nie ratują one słabej całości.

Nie udaje się to także rysunkom Chrisa Batisty. Jego kreska nie jest może zła, raczej mocno przecietna i kompletnie niczym nie wyróżnia się na tle dziesiątek innych rysowników superbohaterskich historii. To po prostu w miarę poprawne rzemiosło i nic więcej. Jedyną niepodważalną zaletą serii są okładki autorstwa Briana Bollanda, które ogląda się z prawdziwą przyjemnością.

Niestety komiks ten jest dziełem zdecydowanie nieudanym. Daje się wprawdzie przeczytać, ale nie widzę żadnego powodu by komukolwiek ją polecać. Słaby scenariusz i nijakie rysunki sprawiają, że to jedynie kolejna marna miniseria, jakimi często ostatnio raczy nas DC. Jeśli ktoś chciałby poczytać sobie o Animal Manie, to proponuję sięgnąć po trade’y starej serii lub przypomnieć sobie 52, a o „Last Days” najlepiej jak najszybciej zapomnieć.

Ocena: Autor: Buddy Baker
 

Animal Man jest bezlitośnie obijany przez Bloodrage’a i w końcu traci przytomność. Spotyka wtedy dwóch obcych, od których otrzymał swe moce. Pyta się ich, czemu wybrali właśnie jego. Oni jednak odpowiadają mu w bardzo enigmatyczny sposób.

Buddy odzyskuje przytomność w szpitalu otoczony przez swą rodzinę i członków Ligi Tytanów. Baker pyta się, czy jego plan zadziałał, a oni opowiadają mu, co się wydarzyło.

Kryształy, w których uwięzieni byli członkowie Ligi nagle się rozpadły. Gdy udali się na miejsce walki Animal Mana z Prismatik i Bloodragem znaleźli ich nieprzytomnych. Okazało się, że złoczyńcy zemdleli w wyniku zarażenia dżumą, za sprawą bakterii, której cechy przejął wcześniej Buddy. Teraz stara się on wyleczyć ich z choroby, jednak jego moc zanika już całkowicie.

Trzy tygodnie później. Buddy nadzoruje wykonanie popisu kaskaderskiego. Kiedy wieczorem odpoczywa wraz z rodziną pojawia się Green Lantern i oferuje mu członkostwo w Lidze Tytanów, gdyż potrzebują by ktoś zarządzał bazą, podczas gdy superbohaterowie są w akcji. Po rozmowie z żoną i dziećmi, decyduje się przyjąć ta pracę.